Lipiec 18 2019 17:00:33
Nawigacja
· Strona główna
· Artykuły
· Pliki do pobrania
· Newsy
· Kontakt
· Szukaj

· Kalendarz
· Mapa serwisu
· Facebook Connect
Ostatnie artykuły
· Na łące
· Liściaki - kompozycj...
· Mam swoje miejsce - ...
· Poznajmy się - zajęc...
· Zdrowo jem
Ankieta
Czy dzieci lubią zajęcia z języka obcego w przedszkolu?

Tak lubią
Tak lubią
100% [2 głosy]

Raczej tak
Raczej tak
0% [0 głosów]

Nie lubią
Nie lubią
0% [0 głosów]

Ciężko stwierdzić
Ciężko stwierdzić
0% [0 głosów]

Ogółem głosów: 2
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 12/07/2017 21:09
Zakończono: 13/01/2018 09:24

Archiwum ankiet
Ostatnie Fotki
Sowa z liści
Warzywne kukiełki
Jesienny kącik
Pacynki do zabaw teatralnych
Foto chmurka
Reklamy
Nawigacja
Artykuły » Porady wychowawcze » Adaptacja dziecka do przedszkola
Adaptacja dziecka do przedszkola
Trudności w przystosowaniu dziecka do przedszkola


Przystosowanie należy do podstawowych mechanizmów regulujących stosunki człowieka ze środowiskiem. Jest to proces wyznaczany przez wiele czynników endogennych i egzogennych. Wiedza o ich istocie, zwłaszcza u nauczycielek przedszkola, może przyczyniać się do wspierania dziecka w procesie przystosowywania się do środowiska przedszkolnego, ale też i ukierunkowywania pomocy rodziców.
Proces przystosowywania się dzieci 3-letnich do przedszkola może sprawić korzystne zmiany w rozwoju pod warunkiem, ze będzie on przebiegał na miarę ich możliwości. Nie każdy 3-latek jest na tyle dojrzały i gotowy, aby temu procesowi samodzielnie nadać właściwy kierunek. Istnieje potrzeba wsparcia dziecka w tym działaniu przez intencjonalnie stworzone środowisko wychowawcze. Często mówimy, że posyłanie dziecka 3-letniego do przedszkola jest tylko poszerzaniem dotychczasowego środowiska życia. Byłoby tak w istocie, gdyby nowe otoczenie tylko niektórymi elementami różniło się od domowego, a życie dziecka nie zmieniało się tak zdecydowanie. Mimo wysiłków kadry przedszkola i prób zbliżenia przedszkolnego środowiska do warunków domowych, nigdy nie będzie ono dla dziecka tym samym co rodzinny dom.
Przekroczenie progu przedszkola przez dziecko 3-letnie to moment rozpoczęcia życia w dwóch środowiskach: rodzinnym i instytucjonalnym.
Za rozpoczynaniem edukacji przedszkolnej przemawiają w rozwoju dziecka następujące tendencje:
- Poszukiwanie uwagi u innych, np. u rówieśników;
- wzrost autonomii dziecka wobec matki i rosnąca niezależność w zaspokajaniu potrzeb fizjologicznych;
- rozwój potrzeb poznawczych.
Rozpoczęcie przez dziecko edukacji przedszkolnej jest Momotem przełomowym w jego życiu społecznym. Dla wielu z dzieci oznacza on pierwsze kontakty z dużą grupą, których jakość jest znacząca dla rozwoju i późniejszego funkcjonowania w różnych środowiskach, w myśl poglądów o utrwalaniu się standardów zachowań i roli doświadczeń wyniesionych z wczesnego dzieciństwa. Fakt ten wiąże się ze zmianą dotychczasowego trybu życia i zaspokajania potrzeb, do czego dołączają się nowe dla dziecka zadania związane z funkcjonowaniem w grupie przedszkolnej. Niesie to za sobą większe napięcia emocjonalne. Analizując okres wstępnej adaptacji z perspektywy dziecka, możemy wyróżnić trzy najwspanialsze dla niego aspekty działań przedszkola:
- pierwszy wiąże się z jakością i trybem zaspokajania indywidualnych potrzeb wychowanka w warunkach zbiorowego wychowania;
- drugi to warunki nawiązywania przez dziecko interakcji z innymi ludźmi i otoczeniem materialnym;
-trzeci to sytuacje uczenia się przez dziecko roli członka społeczności przedszkolnej,
W środowisku przedszkolnym najważniejszą osobą dla dziecka jest nauczyciel, który pierwszy nawiązuje z nim kontakt, zapewnia poczucie bezpieczeństwa.
Równocześnie zapewnia opiekę kilkunastu innym dzieciom co nie pozwala dziecku na zajmowanie równoległej pozycji w djadzie ani centralnej w sytuacjach społecznych, jaka często miało w rodzinie. Nauczyciel kreuje środowisko wychowawcze przez jego materialne wyposażenie, tworzenie sytuacji wychowawczych, zaspokajanie potrzeb dziecka, aranżowanie atmosfery emocjonalnej w grupie. Jest osobą najbliższą i najsilniej związaną z wychowankiem.
Dziecko związane z matką emocjonalnie, która zaspokajała dotychczas jego potrzeby życiowe, pozostawione przez nią w nieznanym mu środowisku przeżywa lęk, ponieważ utraciło fizyczny kontakt z obiektem przywiązania i ma poczucie braku kontroli nad tym, co się z nim będzie działo w przedszkolu. W pierwszych dniach roku szkolnego dziecko spotyka nie znane sobie dzieci w nieznanym środowisku. Rzecz w tym, że trudy rozłąki z najbliższymi i nowa sytuacja bardzo absorbuje dziecko, a zachwianie poczucia bezpieczeństwa nie sprzyja nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami, którzy też zresztą mają podobne problemy. Dzieci w tej sytuacji bardziej preferują kontakty z dorosłymi.
Również przestrzeń w jakiej dziecko ma się poruszać samodzielnie, nastręcza wiele trudności. Jest ona z reguły dużo większa i inna od domowej. Obowiązują w niej inne rozwiązania komunikacyjne, nowe zasady korzystania z łazienki, szatni itp. Często obserwuje się u dzieci poczucie zagubienia, a pojęcie moje przedszkole utożsamia tylko ze swoją salą zabaw, przy opuszczaniu jej zaczyna płakać.
Trudności w przystosowywaniu się dzieci do nowych warunków mogą wiązać się też z brakiem orientacji w zakresie organizacji i rytmu dnia w oddziale przedszkolnym. Zdobywać je będą dopiero w toku własnych doświadczeń.
Nieco innego wysiłku wymaga od dziecka uczenie się roli przedszkolaka. Instytucjonalny charakter sprawowania opieki nad dziećmi wymaga od nich pewnego podporządkowania się narzucanej im organizacji życia, przestrzegania pewnych reguł postępowania grupowego, trybu zaspokajania swoich podstawowych potrzeb. Dziecko musi pogodzić się z brakiem komfortu i intymności, przebywania w gwarze, a nawet w hałasie przez kilka godzin dziennie, szczególnie gdy przedszkole jest przeciążone nadmierną liczbą dzieci.
Inny problem związany z rolą przedszkolaka to wykształcenie u 3-latków poczucia współżycia, współdziałania. Organizacja zbiorowego trybu życia w przedszkolu polega na tym, że dziecko jest przynależne do grupy, do której się mówi w liczbie mnogiej, czyli bezosobowej, z grupą wychodzi się na spacer, grupa je, śpi, bawi się. Dziecko 3-letnie jest jeszcze w fazie silnego egocentryzmu i wymaga bliskości, uwagi dorosłych, a grupowy charakter życia w przedszkolu nie zaspokaja tych jego potrzeb, przeciwko czemu może się buntować. Dopiero powoli, pod wpływem doświadczeń rozwijają się kontakty między dziećmi, narastają więzi rodzą się przyjaźnie a dziecko nabywa świadomości przynależności do grupy, którą opiekuje się jedna osoba.


Opracowała mgr Angelika Zielińska nauczyciel przedszkola nr 6
Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Reklamy
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło




Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Przedszkole Krasnoludki
Rok Szkolny 2009/2010
Rok Szkolny 2010/2011
Rok Szkolny 2011/2012
Rok Szkolny 2012/2013
Rok Szkolny 2017/2018
Facebook
Kanały RSS
RSS Komentarze: gałąź
RSS Komentarze: kategoria

RSS News
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
RSS Linki
Polecamy
PUBLIKACJE NAUCZYCIELI



Strony Nauczycieli
Kalendarz
Po Wt śr Cz Pi So Ni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Wygenerowano w sekund: 0.03 34,563,172 unikalne wizyty